ArmNo.in.th

หายไปหลายวัน สุดสัปดาห์ที่ผ่านมามีอะไรหลายอย่างน่ะครับ ไม่ว่าจะเป็นงาน Comp and Digital Chiang Mai 2009 ที่ดันจัดตรงกับงาน Commart ที่กรุงเทพฯซะอย่างงั้น แล้วก็ยังมีงานรับขวัญหมีแพนด้าน้อย(ที่เป็นข่าวทุกวินาที) อีก .. แต่ที่สำคัญที่สุดสำหรับผม คือ กิจกรรมรับน้องขึ้นดอย ของนักศึกษามช. ที่ปฏิบัติเป็นประเพณีมาหลายปีแล้วครับ เป็นวันหนึ่งที่ผมรอคอยเลยล่ะ ..

เกือบเอามือบังหน้าน้องเขาแล้วมั้ยล่ะคุณพี่ 

กิจกรรมรับน้องขึ้นดอย มช. เป็นกิจกรรมที่รุ่นพี่ทุกๆคณะ จะพาน้องๆปี 1 เดิน (วิ่ง) ขึ้นไปยังวัดพระธาตุดอยสุเทพ สักการะพระธาตุเพื่อความเป็นสิริมงคล สำหรับน้องปี 1 ก็จะเป็นการฝากเนื้อฝากตัว เพื่อให้พระท่านคุ้มครอง ไม่ให้เกิดอุบัติเหตุทางการศึกษาก่อนวัยอันควร

ส่วนรุ่นพี่ปี 4 อย่างผม ถือเป็นการขึ้นไปกราบลาพระธาตุ ที่ช่วยคุ้มครองมาตลอด 4 ปี จากนั้นก็มักจะ “เดินลงดอย” กันเป็นหมู่คณะ ด้วยความเชื่อที่ว่า ปีสี่ ใครไม่เดินลงดอย เดี๋ยวเรียนไม่จบตามกำหนด 4 ปี (สำหรับความเชื่อของปีหนึ่งนั้นบอกว่า ใครไม่ได้ขึ้นดอย เรียนไม่ครบ 4 ปีแน่)

ใช้เลนส์เทเลโฟโต้ ซูมเข้าไปแน่นๆเลย ได้อารมณ์ไปอีกแบบนึง 

ปี 1 ทุกคณะ จะเดินขึ้นไปครับ ส่วนรุ่นพี่ ก็มีบ้างที่นั่งรถขึ้นไปรอน้องๆบนดอย บ้างก็เดินขึ้นไปกับน้อง .. ส่วนตอนลงมานั้น ส่วนมากก็นั่งรถลงมาครับ กว่าทุกคนจะขึ้นไปถึงพระธาตุ ต่างก็หมดแรงตามๆกันไป ตอนขากลับก็เห็นสลบเหมือดบนรถแดงกันเป็นแถบๆ .. แต่ก็มีบางคณะนะครับ ที่นอกจากจะวิ่งขึ้นแล้ว ตอนลง ก็ยังเดินลงอีก หนึ่งในนั้นก็คือคณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะอันเป็นที่รักของผมนั่นเอง

เป็นนกิจกรรมที่สนุกครับ ผมชอบมากๆ และไม่พลาดทุกปี .. ได้เห็นอะไรหลายๆอย่าง สัมผัสอะไรหลายอย่างๆ ประทับใจทุกครั้ง อยากให้ทุกคนได้มาสัมผัสจริงๆครับ ลูกช้างมอชอ

ปล. ผมแบกกล้องวิ่งขึ้นไปกับเขาด้วย มีภาพนิดหน่อยที่ multiply.com ครับ เสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้เก็บภาพมามากกว่านี้ .. เหนื่อยจริงๆครับ

ปล.สอง เรื่องรับน้องขึ้นดอยเนี่ย ให้เขียนทั้งวันก็คงเขียนไม่หมดอ่ะครับ ^^

เหนื่อยไหมคนดี …