ArmNo

My Guitar & I

นับวันบล็อกนี้จะมีเรื่องราวหลากหลาย จับฉ่ายไปเรื่อยๆนะครับ .. ผมเองอยากเขียนบล็อกให้ได้เป็นนิสัยเหมือนบล็อกเกอร์คนอื่นๆมั่ง สำหรับวันนี้ มีเรื่องราวของผมกับกีต้าร์ของผม มาเล่าให้ฟังนะ

ผมเริ่มเล่นกีต้าร์ครั้งแรกตอนอยู่ชั้น ป.5 ตอนนั้นไม่ได้สนใจอะไรหรอกครับ แต่เห็นพี่ชายผมหัดเล่น มีกีต้าร์วางอยู่ที่บ้าน ก็เลยหยิบๆมาเล่นดู กีต้าร์ตัวนั้นยี่ห้อ Jojo (จำได้ดีเลย) สีแดง-ดำ เป็นของพี่ผมครับ ผมก็เล่นมั่ง ไม่เล่นมั่ง มั่วๆไป จนกระทั่งเริ่มชอบกีต้าร์จริงๆ ก็ตอนประมาณ ม.1 ครับ

คิดว่าตอนนั้นคงไม่มีอะไรทำจริงๆ เลยได้เล่นกีต้าร์บ่อยขึ้น เริ่มเล่นจากพวกหนังสือเพลงต่างๆ ซื้อมั่ง ยืมเขามามั่ง จนนานๆไปกลายเป็นว่า ผมเล่นกีต้าร์บ่อยกว่าพี่ผมซะอีก ตอนเรียน ม.ปลาย เนี่ย ผมเล่นแทบจะทุกวันเลยล่ะ โดยที่ยืมกีต้าร์เพื่อนมาไว้ที่บ้าน และก็เล่นจนกีต้าร์เขาเก่าไปเยอะเหมือนกัน จนกระทั่ง ขอคุณแม่ซื้อกีต้าร์ให้ตัวเองตอนเรียน ม.5 ครับ

เป็นกีต้าร์ยี่ห้อ Future สีน้ำตาลตัวนี้ ซื้อที่เชียงใหม่นี่แหละ ตอนนั้นราคา 4,850 บาท สำหรับผมที่เล่นกีต้าร์ไปวันๆ ไม่ได้จริงจังอะไร ราคานี้ถือว่าแพงนะ แต่ดูในร้านแล้ว ผมชอบตัวนี้มากที่สุด แม่ก็ไม่ว่าอะไร เลยได้ตัวนี้มาในครอบครอง

ตรงหัวกีต้าร์ เคยมีเพลทยี่ห้อ Future สีแดงติดอยู่ แต่ตอนนี้หลุดหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

ถึงตอนนี้ กีต้าร์ตัวนี้ก็อายุประมาณ เกือบๆ 6 ปีได้ละมั้ง อยู่เป็นเพื่อนผมตลอด ไม่เคยจะห่างกันไกล (ถึงแม้ว่าจะมีทั้งช่วงที่ผมเล่นบ่อยๆ หรือไม่ค่อยเล่นเลยก็ตาม) ผมรักกีต้าร์ตัวนี้มากครับ เพราะถือว่าเป็นของขวัญที่แม่ให้มา ของขวัญที่ว่าคือ การสนับสนุนในสิ่งที่ผมรักและชอบเสมอมา

ผมเล่นกีต้าร์มาหลายปีก็จริง แต่ฝีมือก็ยังไม่ถึงไหน .. ส่วนมากก็เป็นเพื่อนไว้แก้เหงามากกว่า ทฤษฏีดนตรี เทคนิควิธีการเล่น ผมก็ไม่ค่อยรู้ครับ รู้แค่ว่า เล่นยังไงให้มันเป็นเพลงออกมา ก็พอละ

พูดถึงเสียงกีต้าร์ตัวนี้ เสียงค่อนข้างใหญ่นะ (ขึ้นอยู่กับสายด้วย ซึ่งปกติผมใช้สายเบอร์ค่อนข้างใหญ่) แต่ล่าสุดผมเพิ่งตั้ง action ใหม่ เพื่อให้เล่นได้ง่ายขึ้น จากคำแนะนำใน AcousticThai.net (เพิ่งรู้ว่ามันทำแบบนี้ได้ ไม่งั้นคงทำนานแล้ว) .. กดสายง่ายขึ้นก็จริงครับ แต่ความก้องกังวาลของเสียงหายไปเยอะเหมือนกัน .. ไม่เป็นไร เล่นแบบนี้ไปก่อน

ช่วงนี้ก็ยังคงเล่นกีต้าร์อยู่ทุกวันครับ ..