ArmNo.in.th

วันนี้เป็นวันที่ผมฝึกงานเสร็จแล้วครับ ได้อะไรหลายๆอย่างมากมายจากการฝึกงานครั้งนี้ แต่ว่ายังไม่เขียนลงโพสต์นี้หรอกนะครับ ต้องขอเวลาเรียบเรียงความคิดสักพัก

พรุ่งนี้ผมจะไปซื้อเลนส์ตัวนี้ที่พันธ์ทิพย์ครับ

AF-S DX VR Zoom-NIKKOR 55-200mm f/4-5.6G IF-ED

(รูปจาก nikonusa.com) 

เหตุผลที่คิดจะซื้อเลนส์ตัวนี้

• ราคาถูก
• คุณภาพดี (Award-Winner ด้วยนะ – American Photo Editor’s Choice 2007 Award)
• อยากได้เลนส์เทโลโฟโต้มาส่องดวงอาทิตย์กลมโต

ตอนซื้อกล้องใหม่ๆยังคิดอยู่เลยว่าจะไม่ซื้อเลนส์เทเล เพราะไม่ได้ชอบซูมอะไรมากมาย Portrait ก็ไม่ได้ถ่ายอยู่แล้ว .. ตอนนั้นคิดว่าซื้อเลนส์ไวด์ดีกว่า แต่พอหลังๆได้เรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องพวก Depth of Field , Perspective ของเลนส์เทเล เกิดชอบขึ้นมาซะอย่างงั้น .. อีกอย่างราคาเลนส์ไวด์แพงกว่า เลยคิดว่าเลนส์ตัวนี้แหละ คุ้มค่าที่สุด

ไว้ซื้อแล้วจะมารีวิวแบบบ้านๆกันครับผม

พี่ชายผมกำลังจะซื้อกล้อง DSLR ครับ ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า เขาจะชอบถ่ายรูปมากๆเหมือนผมหรือเปล่า เพราะว่าการลงทุนกับ DSLR มีแต่คำว่า “บาน” กับ “บาน” ครับ เล่น DSLR ไม่มีคำว่า “ครั้งเดียวจบ” .. ก่อนที่ผมจะซื้อกล้อง ผมเคยคิดเหมือนกันว่า มีกล้องหนึ่งตัว เลนส์ครอบจักรวาลหนึ่งตัว ก็คงจะเพียงพอ คงไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ .. แต่ถึงตอนนี้ ผมมีกล้องตัวเดียว เลนส์ตัวเดียว แต่เงินที่ผมจ่ายไปน่ะสิครับ

• DSLR Nikon D60 Kit – 23,900 บาท
• Giottos Lens Protector – 300 บาท
• Apacer SDHC Card 4GB – 350 บาท
• ขาตั้ง Slik Sprint Pro GM – 1,790 บาท
• Blower Giottos – 210 บาท
• กระเป๋า Fotofile Pro Mini-I – 1,290 บาท
• รีโมตชัตเตอร์ Nikon ML-L3 – 890 บาท

ตอนนี้เท่าที่นึกออก ก็มีเท่านี้แหละครับ รวมเป็นเงินทั้งหมดที่จ่ายไปก็ 28,730 บาท .. เยอะเหมือนกัน

นี่ขนาดยังไม่ได้ซื้อเลนส์ แฟลช เพิ่มซักตัวนะเนี่ย .. แค่คิดก็จนแล้ว…

ส่วนมากผู้ใช้มักจะถ่ายภาพแล้วนำไปแต่งในคอมพิวเตอร์ แต่ในกล้องดิจิตอล Nikon D60 มีฟีเจอร์พิเศษอยู่อย่างหนึ่งคือ เมนูรีทัชภาพจากในตัวกล้อง วันนี้ผมมีเทคนิคมานำเสนอ ใครใช้กล้อง Nikon D60 เหมือนผมอยู่ลองทำดูนะครับ วันนี้จะทำฟ้าให้เข้มขึ้นโดยไม่ต้องใช้ฟิลเตอร์ C-PL ครับ (หรือว่ายังหา C-PL ไม่ได้ แบบผมเนี่ย)

สิ่งที่ต้องมี: กล้องดิจิตอล SLR Nikon D60 … แค่นี้แหละครับ อ้อ อย่าลืมใส่เลนส์ด้วย – -*

วิธีทำ: กดดูภาพในกล้อง เลือกภาพที่ต้องการ กดปุ่ม OK เลือก Quick Retouch ซึ่งมี 3 ระดับ เลือกเอาตามใจชอบ … กด OK อีกครั้ง เสร็จละครับ

อธิบายอย่างเดียวไม่เห็นภาพ ดูตัวอย่างดีกว่า

รูปแรกสีที่ได้อาจจะดูแปลกตาไปหน่อย ดูรูปต่อไปดีกว่าครับ

จะเห็นได้ว่า นอกจากจะได้ท้องฟ้าสีเข้มขึ้นแล้ว รูปยังดูสดใสขึ้นอีกด้วย วิธีการง่ายๆแบบนี้ หวังว่าทุกคนคงสนุกกับการถ่ายภาพมากขึ้นนะครับ

ปล. ความแตกต่างของ Quick Retouch ทั้งสามระดับ (High, Normal, Low) มองในกล้องแทบจะไม่เห็นเลยครับ ผมเองก็ยังไม่ได้ลองเทียบกันทั้ง 3 แบบ
ปล.2 เสียดายรูปส่วนใหญ่ผมยิงขึ้นบนเมฆตรงๆเลย ไม่ค่อยติดอะไรบนพื้นไปด้วย ยังไงก็ดูสีท้องฟ้าอย่างเดียวนะครับ อย่างอื่นยังไม่ผ่านนน
ปล.3 รูปข้างล่างทั้งหมดนี้ กด Quick Retouch เพียงครั้งเดียวเท่านั้นครับ

เผื่อมีคนอยากดูรูปจากกล้องตัวนี้ ถ่ายทั่วๆไปแบบที่ผมชอบถ่ายนะครับ เว็บรีวิวต่างๆ พวกโปรๆเขาถ่ายกัน ถ่ายยังไงรูปก็สวย ยังไงลองดูรูปจากมือใหม่อย่างผมดูด้วยนะครับ
Nikon D60 + 18-55 mm VR Kit
ไฟล์เดิมๆ ไม่ผ่าน Photoshop
ทุกรูปทำลิ้งก์ไปยังรูปต้นฉบับไว้ให้แล้วครับ

รูปแรก ถ่ายที่มุมกว้างสุดของเลนส์ 18 mm ครับ กว้างใช้ได้ทีเดียว
โหมด Landscape
Speed Shutter: 1/200 s.
F-number: f/10
Focal Length: 18 mm
ISO: 200
White Balance: Auto

(more …)

ม.เชียงใหม่เปิดเทอมแล้วนะครับ … บอกใครล่ะเนี่ย

เอาล่ะ ถึงเวลาแล้วที่ต้องรีวิวกล้องที่ซื้อมา ตามที่บอกไว้ท้ายโพสต์คราวก่อนนะครับ แต่ว่า รีวิวกล้องเนี่ยเขาเขียนกันยังไงหว่า?? แหะๆ เขียนเท่าที่รู้ละกัน

ซื้อมาก็จะเจอกล่องแบบนี้ครับ … แต่จะใหม่กว่าในรูปเยอะเลย ของผมฝุ่นเกรอะ เพราะว่าไม่ได้เช็ด (หลังจากซื้อมา กล่องนี้ก็ไปนอนอยู่บนตู้เสื้อผ้าซะงั้น) ขนาดกล่องก็ไม่ใหญ่มากครับ เล็กกระทัดรัดเข้ากับกล้องดี  ภายในกล่องมีกล่องเล็กอยู่อีก 4 กล่อง (มั้ง) คือกล่องใส่ Body, กล่องใส่เลนส์ ส่วนอีกสองกล่องก็ใส่ accessories ทั่วไป เช่น ที่ชาร์ต สาย USB พวกนั้นแหละครับ (เพิ่งนึกได้ว่าลืมถ่ายรูปของที่อยู่ในกล่องนี้มา)

ของแถมที่ได้ก็คือ SD Card 2GB แล้วก็กระเป๋ากล้อง Nikon ใบนี้ครับ ขนาดก็เทียบเอากับกล่องข้างหลังนะครับ (เห็นไหมนั่น?) กระเป๋าใบนี้เพื่อนผมทักหลายคนเลยว่า เหมือนกล่องยาปฐมพยาบาล – -* ขนาดก็ประมาณ สูง 23 cm กว้าง 10 cm .. ผมกะเอาด้วยสายตาน่ะครับ ข้างนอกมีช่องใส่ของอีกช่องนึงด้วย

นี่ครับ Nikon ของแท้ โลโก้อันเล็กๆที่ติดอยู่ด้านข้าง ไม่สังเกตก็คงไม่เห็นนะครับ … ข้างในกระเป๋าบุฟองน้ำอย่างดี ทั้งด้านข้างและด้านล่าง มีตัวกั้นห้องมาให้ 2 ตัว แบ่งได้ 3 ช่องครับ … ความรู้สึกของผมกับกระเป๋ากล้องใบนี้คือ คุณภาพไม่เป็นไปตามหน้าตาครับ หน้าตาไม่หล่อ แต่คุณภาพโอเคเลยนะ

ที่จะติคงมีอยู่สองอย่าง คือ ขนาดที่ใหญ่ไปหน่อย ใส่กล้องกับเลนส์แล้วยังเหลือที่ไว้จอดเครื่องบินได้อีกสองคัน .. (ว่าไปนั่น) แต่ก็ดีอย่างนะครับ เอาไว้ใส่ที่ชาร์ต ผ้ากันฝน หรือแม้แต่สมุดเล่มเล็กๆก็ยังได้

ส่วนอีกอย่างหนึ่งก็คือ สายสะพายมันสั้นไป (สำหรับผมที่สูงประมาณ 180 cm. นะครับ) เข้าใจว่าเขาคงออกแบบมาให้คล่องตัว แต่ผมยืดสายจนสุดแล้ว มันก็ยังสั้นอยู่ดี กระเป๋าจะอยู่เหนือเข็มขัดมาหน่อยครับ สะพายพาดลำตัวไม่ได้ครับ ต้องสะพายแบบกระเป๋าผู้หญิงซะงั้น

สิ่งสำคัญอีกอย่างที่อยู่ในกล่องคือเจ้านี่ครับ คู่มือการใช้งาน .. ในกล่องมีสองเล่มครับ ซ้ายมือเป็นภาษาอังกฤษ ขวามือเป็นภาษาไทย ดูจากสภาพคงเดาออกว่าผมอ่านภาษาไทยบ่อยกว่า แต่จริงๆแล้ว อยากจะแนะนำให้อ่านเล่มที่เป็นภาษาอังกฤษนะครับ เพราะละเอียดกว่า สิ่งที่เพิ่มมาจากเล่มภาษาไทยก็คือ คำแนะนำการตั้งค่าในสถานการณ์ต่างๆ ว่าในสถานการณ์แบบนี้ ควรทำอย่างไร เช่น การใช้ระบบ VR เป็นต้น ซึ่งเล่มภาษาไทยไม่ได้บอกไว้ (ประมาณว่า อธิบายแต่ละส่วนอย่างเดียวเลย) .. ผมเองก็เพิ่งรู้ได้ไม่นาน – -* รู้งี้อ่านภาษาอังกฤษตั้งแต่แรก

คู่มือการใช้งานเป็นสิ่งสำคัญนะครับ ควรอ่านให้จบอย่างน้อยซักรอบนึงก็ยังดี มีปัญหา หรือสงสัยตรงไหน ผมว่าคู่มือมันมีคำตอบหมดแหละครับ อยู่ที่ว่าเราจะเปิดอ่านมันหรือเปล่า หรือว่าจะไปโพสต์ถามตามเว็บบอร์ดต่างๆ แล้วรอให้เขาไล่ให้มาอ่านคู่มือก่อนไปตั้งคำถาม อันนี้ก็สุดแล้วแต่นะครับ

การใช้งาน

ผมเองก็ยังใช้งานกล้องตัวนี้มาได้ไม่นาน ประมาณ 2 เดือนเองครับ ถ่ายไปแล้วประมาณ 3,000 รูป ลักษณะการใช้งานของผมก็ถ่ายทั่วๆไป ยังไม่มีอะไรพิเศษมาก นอกจากการถ่ายภาพดวงดาวครับ ช่วงนี้ก็ยังถือว่าเป็นช่วงศึกษาดูใจกันอยู่ … เอาล่ะ เอาสิ่งที่ผมไม่ชอบใจกับกล้องตัวนี้ดีกว่า

1. จุดโฟกัสน้อยไปหน่อย คือมีแค่ 3 จุดเองครับ ตอนแรกผมก็คิดว่ามันต้องเป็นปัญหาระดับชาติแน่ๆ  คิดว่าถ้าใครใช้กล้องคอมแพ็คต์มาก่อนก็คงรู้สึกแบบผมเหมือนกัน แต่จริงๆแล้ว 3 จุดมันก็เพียงพอ บางคนเขาก็ใช้แค่จุดเดียว
2. โฟกัสค่อนข้างช้า เมื่อแสงน้อย อันนี้คงเป็นกันหลายๆรุ่นมั้งครับ แต่ถึงจะโฟกัสช้าไปหน่อย แต่ความแม่นยำนี่ หวังผลได้เลยนะครับ ค่อนข้างแม่นเลยล่ะ
3. จอ LCD เมื่ออยู่กลางแดดจะมืดมาก … มองแทบไม่เห็นครับ ต้องเอามือบังแดด … แต่ถ้าไม่ได้อยู่กลางแดด จอ LCD ด้านหลังถือว่าคุณภาพดีนะครับ สีตรงดี สว่างสดใส

คงมีแค่นี้ล่ะครับ ที่เหลือเป็นสิ่งที่ผมชอบ และชอบมากๆกับกล้องตัวนี้ ใครที่กำลังเลือกซื้อกล้อง DSLR ตัวแรกอยู่ ลองเพิ่ง Nikon D60 เข้าไปในตัวเลือกด้วยนะครับ ลองเล่น ลองถ่ายดูก่อน เผื่อติดใจ

Recommended!

จริงๆซื้อมาได้เกือบ 2 เดือนแล้วล่ะครับ กับ DSLR ตัวแรกของชีวิต Nikon D60 Kit ที่ในชุดประกอบด้วย Body Nikon D60 และก็เลนส์ NikkorAF-S  18-55 VR G เลนส์คิตนั่นเอง ซื้อที่ร้านแมลงกล้อง สาขาพันธุ์ทิพย์เชียงใหม่ ที่ซื้อร้านนี้เพราะว่าเพื่อนแนะนำมาอีกทีน่ะครับ พี่เขาเป็นกันเองดี ตรงไปตรงมาด้วย อ้อ ราคาที่ผมซื้อมา 23,900 บาทครับ เป็นเครื่องประกันศูนย์ บวกกับค่า UV Filter ที่สามร้อยบาท เป็น 24,200 บาท ราคาช่วงนั้นก็ประมาณนี้ครับ ส่วนของแถมที่ได้คือ SD Card 2GB ยี่ห้อ Kingston กับกระเป๋ากล้อง Nikon ครับ

ก่อนซื้อก็หาข้อมูลอยู่นานพอสมควร ตอนแรกเทใจให้กับ Canon EOS 450D ไปซะเยอะแล้ว แต่พออ่านดูรีวิว Nikon D60 จากหลายๆที่ ชักเริ่มจะลังเล (โดยเฉพาะรีวิวที่ pixpros.net) ไปถึงร้านก็บอกพี่พนักงานว่า “ผมหากล้อง DSLR ตัวแรกของชีวิตอยู่ครับ” แต่พี่เขาก็ถามกลับมาซะงั้นว่า “มองรุ่นไหนอยู่?” ผมก็บอก Nikon D60 ไป แล้วก็ลองเอามาเล่นๆดู

พี่แกก็แนะนำค่อนข้างดีครับ ทั้งข้อดีข้อเสีย ไม่เชียร์ตัวไหนมากเกินไป ตอนแรกกะว่าจะเอา Canon EOS 400D ซึ่งราคาถูกกว่ามาลองเล่นด้วย แต่คิดในใจว่ากลัวลังเล ก็เลยไม่จับ Canon เลย … จริงๆแล้วมีเพื่อนคนนึงใช้ Canon EOS 40D อยู่ ผมก็ไปขอลองเล่นนิดๆหน่อย รู้สึกเฉยๆกับมันน่ะครับ (หรือว่าจริงๆแล้วเล่นไม่เป็น )

ช่วงนี้กระแส DSLR มาแรงมากๆ จนไม่ว่าใครก็สามารถเป็นเจ้าของได้ สิ่งที่ผมพบเห็นอยู่ทุกวัน ตามเว็บบอร์ดต่างๆก็คือ “จะซื้อกล้องใหม่ เอารุ่นไหนดี?” หรือ “Nikon กับ Canon จะเลือกยี่ห้อไร?” หรือ “Nikon XXX กับ Canon XXX ตัวไหนดีกว่ากัน?” ตั้งกระทู้ใหม่ทุกวัน คนตอบก็ตอบทุกวัน เห็นแล้วก็เบื่อบ้าง เป็นธรรมดา

อยากแนะนำสำหรับคนที่กำลังคิดว่าจะซื้อกล้อง DSLR ตัวแรกของชีวิตนะครับ ช่วงแรกคุณจะยังไม่รู้อะไรมาก ผมแนะนำให้หาข้อมูลของกล้องหลายรุ่น หรือรุ่นที่คุณสนใจ ให้มากที่สุดก่อน ไม่ว่าจะเป็นการอ่านสเป็คกล้อง หรือรีวิวตามเว็บไซต์ต่างๆ ซึ่งตอนนี้มีเยอะแยะถมไปครับ อ่านเยอะๆ ศึกษาเยอะๆ ใช้เวลานานหน่อยไม่เป็นไรหรอกครับ แล้วที่สำคัญ กล้องที่ดีสำหรับเรา คือกล้องที่เหมาะกับเรา ไม่ใช่กล้องรุ่นใหม่ล่าสุด หรือคนใช้เยอะสุด กล้องที่สมบูรณ์แบบที่สุด มันอาจจะไม่เหมาะกับเราก็ได้ เพราะฉะนั้น ชอบตัวไหน เลือกตัวนั้นครับ เอาความชอบของตัวเองเป็นที่ตั้งเลย แล้วเราจะอยู่กับมันได้นาน

สำหรับผม ผมมีความสุขกับกล้องตัวนี้ครับ ไม่ว่าใครจะบอกว่า “ซื้อมาแพง, กล้องตัวเล็กไป, หาเลนส์ยาก, เลนส์แพง, ไม่มี live view ฯลฯ” แต่ผมก็ไม่สนใจ เพราะผมต้องการแค่กล้องที่ผมชอบที่สุด ใช้แล้วมีความสุขที่สุด ไม่ใช่กล้องที่ดีที่สุด

ไว้ตอนหน้าจะมารีวิวแบบบ้านๆกันซะหน่อย

นึกไปนึกมาแล้ว ผมยังไม่เคยมาบ่นในบล็อกนี้เลย ว่ากล้องดิจิตอลสุดที่รักของผมหายไปแล้ว… ก็กล้อง Sony DSC-W5 ที่ภูมิใจนักหนานั่นแหละครับ  มันหายไปแล้ว  จริงๆแล้วหายไปได้ประมาณครึ่งเดือนแล้วล่ะ  สาเหตุ และอะไรต่างๆ ผมเขียนไว้ในสเปซแล้ว ไม่เขียนซ้ำละกันครับ

ความจริงอยากได้กล้องใหม่มานานแล้ว  ใช้แต่กล้องคอมแพ็คมาหลายปี อยากลอง SLR มั่ง  แต่พอดีว่าเป็นคนจนครับ  ไม่มีตังค์ซื้อกะเขาซักที  จนกระทั่งกล้องตัวโปรดมาหายไปนี่แหละ  ทีแรกกะว่าจะลองอยู่เฉยๆแบบมีมีกล้องถ่ายรูปดู  ดูหน่อยสิว่าชีวิตมันจะเป็นยังไง  ผลของการทดลองก็คือ สงสัยจะอยู่ไม่ได้ครับ เห็นอะไรแปลกๆสวยๆแล้วไม่มีกล้องถ่ายเนี่ย  อึดอัดยังไงไม่รู้สิ เหงาๆด้วย

เลยมีความคิดที่จะซื้อกล้องตัวใหม่ครับ ลองมองๆ D-SLR ดู เดี๋ยวนี้ราคาถูกลงเยอะครับ  เจรจากับคุณแม่แล้ว ได้ความว่าแม่ไม่อยากให้ซื้อกล้องแพงมาก คงเป็นเพราะท่านเห็นผมยังเด็ก เป็นนักศึกษาจะซื้อกล้องแพงๆไปทำไมกัน ดูแลยากอีก  นั่นไงครับ มาเป็นชุดเลย  ผมเลยลองยื่นใบเสนอราคาไปประมาณ ๒๐,๐๐๐ บาท แม่บอกว่า “ดูก่อน” ครับ  ซึ่งตั้งแต่เกิดมา ผมไม่เคยเดาถูกเลยว่า คำว่า “ดูก่อน” ของแม่หมายถึงอะไร 

แต่จะว่าไปแล้ว ราคาสองหมื่นเนี่ย ก็มีตัวเลือกไม่กี่ตัวเองนะเนี่ย ตอนแรกเล็ง Canon EOS 450D ไว้ครับ ตั้งแต่ออกมาละ สเป็คกับราคาแบบนี้น่าลุ้นมาก  แต่เกินงบสองหมื่นไปเยอะเลย  เลยลดเพดานบินลงมาที่ Canon EOS 400D ซึ่งเป็นรุ่นก่อนหน้าเจ้า 450D นี่แหละครับ  ซึ่งตอนนี้ราคา 400D ไม่ถึงสองหมื่นด้วยซ้ำ ถือว่าถูกจริงๆ  แล้วก็ตัวเลือกอีกตัวก็คงเป็น Nikon D60 สองหมื่นนิดๆ ลองไปอ่านรีวิวจากหลายๆที่แล้วก็โอเคดี  ตอนนี้เริ่มเอียงๆมาทาง D60 ทั้งๆที่ตอนแรกเทใจให้ Canon เต็มๆ  คือผมคิดว่าเจ้า 400D เทคโนโลยีค่อนข้างเก่าไปแล้วน่ะครับ  ตอนนี้ให้ D60 ขึ้นแท่นที่หนึ่งไปก่อน  … ว่าแต่ว่า Canon EOS 1000D ก็น่าสนอยู่เหมือนกัน  ส่วนยี่ห้ออื่น ยังไม่เข้าเป้านะครับ

อ่านมาถึงตรงนี้คงคิดว่าผมเป็นพวกบ้าอุปกรณ์ บ้ายี่ห้อ ต้องเล่นของดี ต้องล่อของแพง ต้องยี่ห้อนั้น ยี่ห้อนี้เท่านั้น อย่างอื่นไม่เอา  ซึ่งความจริงมันอาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้ครับ ผมก็ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกัน  แต่สิ่งสำคัญที่ผมยึดถือเสมอมา คือถ่ายภาพให้คนดูเขาได้รู้ว่า เราได้ไปเห็นอะไรมา ไม่ใช่ถ่ายให้คนดูรู้ว่า กล้องผมเทพ หรือว่าผมถ่ายเก่งนะ  สำหรับผมแล้ว ภาพถ่ายของผมมีไว้แบ่งปันความสุขให้กับทุกคนที่ได้มาเห็นมัน  แค่เห็นภาพถ่ายแล้วรู้สึกดี ก็พอแล้วล่ะครับ  การเลือกซื้อกล้องถ่ายรูปจึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผมมาก กล้องที่ดีนั้นหาไม่ยาก  แต่กล้องที่เข้ากับตัวเราต่างหากที่หายากกว่า

ภาพถ่ายจะดีได้ ไม่ได้อยู่ที่กล้อง ไม่ได้อยู่ที่อุปกรณ์  แต่มันอยู่ที่ “ลิงหลังกล้อง” ต่างหากล่ะ (ยืมคำพูดชาวบ้านมาใช้หน่อย)

ว่าแต่… อยากได้นั่นอยากได้นี่  ใครจะซื้อให้แกล่ะเจ้าลิงแอ๋มมมมม

มีกล้องดีๆ ถูกๆก็แนะนำผมได้นะครับ ผมยังอ่อน

อามโน

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อัพเดทบล็อกเลยครับ  ความจริงผมก็ป้วนเปี้ยนแถวๆนี้แหละ  เกาะติดอินเตอร์เน็ตอยู่ทุกๆวัน  แต่ไม่ได้อัพเดทบล็อกของตัวเองอย่างจริงๆจังๆซักที

ชีวิตผมตอนนี้ กำลังมีสิ่งที่สำคัญกว่าการเขียนบล็อกให้ทำครับ … แต่ว่าสิ่งนั้นมัน “เป็นความลับ” น่ะ ^^

สิ่งที่ผมชอบมากอีกอย่างนอกจากการดูดาว ก็คือการถ่ายรูปครับ  ผมชอบหยิบกล้องมาถ่ายรูปเล่นไปเรื่อย  หามุมมองใหม่ๆให้ชีวิตบ้าง  แต่ผมไม่ค่อยชอบถ่ายรูปตัวเองนะครับ  Self Portrait ถ้าไม่จำเป็นหรือไม่มีอารมณ์ถ่ายจริงๆ ผมจะไม่ถ่ายเลยล่ะ

จำไม่ได้เหมือนกันครับว่าชอบถ่ายรูปมาตั้งแต่เมื่อไหร่แล้ว  แต่เริ่มศึกษาเรื่องการถ่ายรูปมากขึ้น คงเป็นช่วงม.ปลาย  เพราะว่าช่วงนั้นมีงานที่ต้องเก็บภาพเยอะครับ  ต้องเอาภาพที่ถ่ายได้มาทำนู่นทำนี่ สนุกไปอีกแบบ

กล้องที่ผมเคยใช้ มีเพียงตัวเดียวครับ เป็นกล้องคอมแพ็ค ยี่ห้อ Sony Cybershot W5 ตัวนี้นี่เอง และก็ใช้จนถึงทุกวันนี้  ยังไม่มีวี่แววว่าจะเสียเลย ถือว่าทนมือผมมากๆ  เพราะเคยทั้งตกจากโต๊ะเรียนสูงหนึ่งเมตร  หรือแม้แต่ตากฝนถึงสองชั่วโมงเต็ม  ( คือตอนนั้นแขวนไว้ที่รถมอเตอร์ไซค์ แล้วลืมเก็บครับ ตากฝนทั้งรถทั้งกล้อง คิดได้อีกก็สองชั่วโมงกว่าๆแล้ว  ผมคิดว่ามันคงเสียแล้วแน่ๆ  แต่สุดท้ายมันกลับไม่เป็นอะไรเลย  แปลกดีเหมือนกัน )

ตอนนี้อยากลองเล่น SLR บ้างล่ะครับ  แต่ที่แน่ๆเลยคือผมยังไม่มีตังค์ซื้อมันหรอก  ผมกำลังเก็บอยู่ ยอดเงินคือ ๐ บาทครับ   แต่กล้องในฝัน สำหรับผมแล้ว ไม่มีหรอกครับ  ผมเชื่อว่าการถ่ายภาพที่ดีนั้น อุปกรณ์มันไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด  สำหรับผมแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดของผมก็คงเป็น “ความรู้สึก” ที่ภาพถ่ายนั้นๆสื่อออกมา  เพียงแต่ทุกวันนี้เริ่มเห็นข้อจำกัดหลายๆอย่างของกล้องแบบคอมแพ็คมากขึ้น เลยอยากลองเล่น SLR  บ้าง

ความฝันสูงสุดของผมในการถ่ายภาพ  คือการถ่ายภาพให้ได้อย่างที่ตาผมเห็น  ทุกครั้งที่สายตาของผมมีโอกาสได้เห็นอะไรที่น่าประทับใจ  ผมอยากจะบันทึกมันไว้  และแบ่งปันให้คนอื่นได้รับรู้ “ความรู้สึก” ที่ผมได้ไปเจอมาครับ  ผมคงไม่ได้อยากเป็นคนที่ถ่ายแบบเก่ง ระดับเซียน ชัตเตอร์เทพ อะไรประมาณนั้นหรอกครับ

อ้อ และก็ความฝันอีกอย่าง ผมอยากทำ Photoblog แบบ inphotos.org ครับ

(more …)