blog
February 03, 2008
ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าผมสามารถเรียกตัวเองว่า “บล็อกเกอร์” ได้อย่างเต็มรูปแบบหรือยัง แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ผมมีความสุขกับบล็อกที่ผมมีละกันน่า ผมรู้จักบล็อกจาก blog.com ก่อนหน้านั้นเคยเจอเว็บนี้ทีหนึ่ง แต่เพราะไม่รู้จักบล็อก จึงไม่ได้สนใจ ไม่เคยรู้จัก WordPress มาก่อนทั้งที่ผมบ้า CMS มากมาย ก่อนหน้านี้จมปลักอยู่กับ Koobi อยู่นานสองนาน เพราะคิดว่านั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผมแล้ว จนกระทั่งวันหนึ่ง ไม่รู้ผมใช้คีย์เวิร์ดว่าอะไร แต่ผมเจอบล็อกของพี่เดย์ (idayblog.com) จากกูเกิ้ล ลองไปอ่านๆดูถึงได้รู้ว่าเว็บนั้นสอนเรื่อง WordPress และการทำบล็อก หลังจากนั้นก็ไปหา WordPress มาลองใช้ และติดใจจนถึงทุกวันนี้ ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าการเขียนบล็อกคืออะไร ผมเขียนไดอารี่ใน Live Space บ่อยๆ ซึ่งช่วงแรกๆมันก็เป็น Personal Diary อยู่หรอกครับ เมื่อก่อนผมไม่เคยคิดว่าจะมีคนมาอ่านสเปซของผม ไม่เคยคิดว่าจะเขียนอะไรสักอย่างเพื่อให้คนอื่นมาอ่านและเม้นท์มัน แต่พักหลังๆมานี้เริ่มเปลี่ยนไป เพราะเริ่มมีคนรู้จักเข้ามา เริ่มมีคนอ่านมากขึ้น ผมเลยรู้สึกว่า ผมไม่ได้อยู่ที่นั่นเพียงลำพังเหมือนแต่ก่อน จากที่เคยเขียนเพราะว่า “อยากเขียน” กลับกลายเป็นว่า เขียนเพราะ “อยากให้คนอื่นอ่าน” ซะงั้น ผมจึงลองเริ่มเขียนบล็อกจริงๆจังๆมาตั้งแต่เดือนตุลาคม 2550 หลังจากนั้นทุกอย่างก็เริ่มขึ้น [...]
December 31, 2007
จั่วหัวเรื่องมาแบบนี้อย่าเพิ่งคิดว่าเป็นเพลงของปาล์มมี่ล่ะครับ พอดีช่วงปีใหม่นี้ ผมมีโอกาสกลับไปอยู่บ้านเหมือนทุกๆปี ก่อนกลับบ้านยังคิดๆอยู่ ไม่ค่อยแน่ใจว่า กลับบ้านครั้งนี้จะมีความสุขเหมือนทุกครั้งรึเปล่า ก็หวั่นๆใจอยู่เหมือนกัน แต่ตอนนี้ผมไม่รู้สึกผิดหวังแม้แต่น้อย ยังไง บ้านก็ยังเป็นบ้านที่อบอุ่นที่สุดเหมือนเดิม เทศกาลปีใหม่นี้ ผมกลับบ้านแค่ 2 วัน วันแรกผมอยู่กับเพื่อนๆสมัยมัธยมที่เคยเรียนห้องเดียวกัน ถึงแม้เราจะกลับมาพบกันได้ไม่หมดทุกคน แต่บรรยากาศก็ยังอบอุ่นเหมือนเดิม ส่วนอีกวัน ผมอยู่กับครอบครัว ก็มีกิจกรรมกันตามประสาญาติพี่น้องแหละครับ นี่แหละครับความสุขที่ผมรอคอยมา 1 ปี ครั้งเดียวเท่านั้นในรอบปี ที่เราจะได้อยู่กับคนที่เรารักมากขนาดนี้ ตั้งแต่จบมัธยม มาเรียนต่อที่เชียงใหม่ ผมหวังไว้ตลอดว่า วันเก่าๆอันแสนอบอุ่นจะกลับมาอีกครั้ง เชียงใหม่ ถึงจะเป็นเมืองที่น่าอยู่ แต่ยังไงๆก็ไม่ใช่บ้านเกิดของผม คงไม่มีที่ไหนสุขใจ สบายใจเท่ากับบ้านเกิดของตัวเอง ผมคิดอยู่ตลอดมาว่า ผมต้องทำยังไงกับชีวิต บรรยากาศเก่าๆเหล่านั้นจึงจะหวนกลับมาอีกครั้ง เพราะผมเชื่อว่า สิ่งเหล่านี้เท่านั้น จะเติมเต็มชีวิตของผมให้สวยงามดังเดิม แต่ีคิดเท่าไหร่ก็คงคิดไม่ออกหรอกครับ เพราะมันเป็นไปไม่ได้ เวลามันย้อนคืนกลับมาไม่ได้ ไม่ว่าผมจะทำยังไง ก็คงไม่สามารถเก็บบรรยากาศเหล่านี้ติดตัวไปได้ทุกที่ ทุกเวลา อะไรผ่านเข้ามาแล้ว มันก็ต้องผ่านไปอยู่ดี สิ่งที่ผมควรจะทำ คือการทำให้ชีวิตปัจจุบันมีความสุขมากที่สุด ไม่ควรไปจมปลักกับอดีต มันมีไว้เพื่อแค่ให้นึกถึง ไม่ใช่ว่าเราต้องทำชีิวิตให้เป็นแบบนั้นทุกวัน เราสามารถทำให้ชีวิตของเรามีความสุขได้ทุกวัน โดยที่ไม่ต้องคิดถึงอดีตที่ผ่านมาก็ได้ [...]
December 26, 2007
ทุกวันนี้ผมเริ่มสนใจการหา “รายได้เสริม” จากการทำเว็บมากขึ้นล่ะครับ ศึกษาทั้งการทำ SEO มากขึ้น เริ่มรู้จักช่องทางในการสร้างต่างๆมากขึ้น เอาเป็นว่า ผมสนใจมันอยู่ละกัน อยู่ๆผมก็ไปเจอเว็บบอร์ดแห่งหนึ่งครับ พวกเขาพูดคุยกันถึงเรื่องการหาเงินบนเน็ต จากการทำเว็บไซต์ ไม่ใช่แบบธรรมดานะครับ เอาจริงเอาจังกันเลยล่ะ ผมตามอ่านอยู่หลายกระทู้เหมือนกัน มองดูหนทางแล้วมีทางเป็นไปได้แน่นอน เขาบอกว่าสามารถเปลี่ยนเงินจากหลักพัน เป็นหลักหมื่นได้ภายในครึ่งปี ผมเป็นวัยรุ่นคนหนึ่งเหมือนกันครับ อยากได้เงินเหมือนคนอื่นๆเขา อ่านไปยิ่งตาโตไปเรื่อยๆครับ เพราะผมรู้สึกว่ามันทำได้จริงๆ ถ้าหากเรามีความพยายามและความอดทนมากพอ ไม่ใช่พวกขายแพ็คเกจลดน้ำหนัก หรือสาหร่ายอะไรซักอย่างละกัน แต่แล้วไม่รู้มีสิ่งใดทำให้ผมหยุดคิด ว่านี่ผมกำลังทำอะไรอยู่ ผมกำลังเพ้อฝันอยู่หรือเปล่า ผมเริ่มถามตัวเอง ทำแบบนี้ ไม่ใช่ว่าเราอยู่เฉยๆ แล้วเงินมันจะลอยมา เราต้องพยายามเท่าไหร่ เราต้องอดทน เสียความเป็นตัวเรา เสียเวลา อันนี้สำคัญที่สุดครับ มันจะคุ้มไหมหากเราทำมันทั้งวัน ได้เงินวันละเป็นพันๆ แต่เรากลับมีชีวิตอยู่อย่างไร้ค่า ถ้าเรามัวแต่หมกมุ่นอยู่กับมัน เราก็จะไม่ได้ทำอะไรเพื่อคนอื่นเลย คิดถึงแค่นี้ ผมปิดเบราเซอร์ทันทีครับ ไม่ใช่ว่าเว็บบอร์ดแห่งนั้นไม่มีประโยชน์ หรือไม่ดีนะครับ เพียงแต่มันไม่เหมาะกับผมมากกว่า ถ้าถามผมว่าอยากได้เงินไหม ผมตอบว่าใช่ แต่ถ้าจะให้แลกกับเวลาที่ผมต้องอยู่กับมัน ผมก็จะตอบว่า ไม่ ปล่อยให้พวกเขาเหล่านั้นเดินกันต่อไปดีกว่า ผมขออยู่ตรงนี้ ถ้าจะบอกว่าผมอยู่กับที่ก็ไม่แปลกครับ [...]
