blog
August 27, 2008
ผมมีบล็อกอยู่สองที่ครับ คือ armno.in.th และ armno.in.th สำหรับโดเมน armno.in.th นั้นได้ฟรีจาก THNIC ครับ ช่วงนั้นเขาแจกฟรีให้มาทำบล็อก ประมาณเดือนพ.ย.ปีที่แล้ว หลังจากนั้นผมก็มีบล็อกอีกบล็อกหนึ่ง ไว้เขียนเรื่องที่ไม่ค่อยเป็นเรื่องซักเท่าไหร่ ก็พอประมาณแหละครับ จริงๆไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ กับการต้องเขียนบล็อกหลายๆที่ ปวดหัวดีจริง ก็เลยอยากทำให้เหลือบล็อกเดียว (ซะงั้น) รวบรวมเอกราชเป็นชาติเดียวไปเลยดีกว่า มาอยู่ด้วยกันนี่ ที่มังกี้อามโนดอทคอม ส่วน armno.in.th นั้นปล่อยให้ร้างได้สักระยะหนึ่งแล้วครับ เป็นความตั้งใจ ว่าจะไม่เขียนบทความต่อแล้ว รอให้ครบ ๑ ปี ให้ทาง THNIC มาเอาโดเมนคืนไป แค่นั้นแหละ ถ้าขืนทำต่อไป วันนึงมันใหญ่ขึ้นมากกว่าที่เป็นอยู่นี้ ผมอาจจะเสียดายโดเมน แล้วเกิดหน้ามืดต่อโดเมนขึ้นมา กินแกลบกันอีกปี จะว่าไปแล้ว ถ้าโดเมน .in.th ราคาซักสามร้อยบาทต่อปี ก็น่าสนอยู่นะ แต่ที่เป็นอยู่ตอนนี้ไม่ไหวจริงๆ จด .in.th หนึ่งปี เอามาแลกเป็น .com ได้เกือบสามปีแล้วนะนั่น เพราะฉะนั้น ก็ปล่อยมันค่อยๆจางหายไปดีกว่า ตอนนี้ผม [...]
August 22, 2008
ขอยืมท่อนเด็ดจากเพลง “ยาพิษ” ของบอดี้แสลมมาใช้หน่อยละกัน พอดีวันนี้นั่งเรียนอยู่ดีๆ อาจารย์ให้ออกไปโชว์บล็อกซะงั้น ตอนแรกอ.ถามว่ามีใครเขียนบล็อกอยู่แล้วมั่ง ออกมาโชว์หน่อย ก็มีเพื่อนผมออกไปสองคน ส่วนผมน่ะพยายามทำตัวมิดชิด ไม่อยากแสดงตนมากนัก ในโลกอินเตอร์เน็ตนั้น ผมอาจจะยินดีที่จะโปรโมตบล็อกนี้ แต่ในชีวิตจริงกลับไม่ค่อยอยากเปิดเผยตัวเท่าไหร่ มันเขินๆยังไงไม่รู้น่ะครับ พอหลังจากเพื่อนสองคนพูดจบ ไอ้บรรดาพรายกระซิบทั้งหลายที่มันนั่งข้างๆ ส่งเสียงโหยหวนเหมือนขาดสารอหาร “มังกี้อามโน… มังกี้อามโนนนนน… ออกไปดิ…” อ.เลยจับคลื่นโซนาร์ได้ หันมาถามผมว่า “มีมั้ยครับ ถ้ามีเชิญหน่อย” ด้วยความที่ผมโกหกใครไม่เป็น (เป็นคนดีซะ) ก็เลยออกไปโชว์ของหน่อย โดยที่ไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้คิดแม้กระทั่งว่าออกไปเปิดเว็บนี้แล้วจะพูดอะไร การออกไปพูดโดยที่ไม่ได้เตรียมตัวไปก่อนล่วงหน้าเลย มันเป็นอะไรที่ตื่นเต้นมากครับ ทั้งๆที่คิดว่าไม่เห็นจะต้องตื่นเต้นอะไรเลย วินาทีนั้นผมรู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นแรงมาก ผมก็พูดๆแนะนำบล็อกมังกี้อามโนไปโดยที่ไม่ได้คิด พูดถึง WordPress นิดๆหน่อยๆ แล้วก็จบ กลับมานั่งที่เดิม แต่พอกลับมานั่งที่เดิมเท่านั้นแหละครับ หัวสมองที่ฉลาดน้อยๆของผมกลับคิดถึงเรื่องที่อยากพูดแต่ไม่ได้พูด คิดถึงลำดับการพูดที่จริงๆแล้วมันควรจะมี ซึ่งตอนพูดเมื่อกี้ผมไม่ได้ใส่ใจมันเลย วินาทีนั้นผมเข้าใจตัวเองเลยว่า ไอ้อาการตื่นเต้นเหล่านั้น มันมาจากการที่เราไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจออกไปพูดเลยนั่นเอง โดยปกติแล้ว ผมไม่ค่อยเขินอาย ไม่กลัวต่อการพูดต่อหน้าคนเยอะๆซักเท่าไหร่ เพราะทุกครั้งผมรู้ตัวเองว่าต้องออกไปพูด แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ มันไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย ความตื่นเต้นและความกดดันมหาศาลจึงพุ่งออกมา แทบจะคุมไม่อยู่แน่ะ ผมเลยไม่รู้ว่าวันนี้ [...]
December 22, 2007
เฮ้อ… เหนื่อยจังเลย ขอบ่นหน่อยนะ เพิ่งซักผ้าเสร็จ เป็นนักศึกษาไม่ได้มาหาความรู้เพียงอย่างเดียว เหมือนมาเข้าค่ายเลยแฮะ ต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง และบางทีก็เผื่อคนอื่นด้วย เช่น รูมเมท เป็นต้น – -* เอาล่ะ วันนี้มาสาธยายเรื่องเว็บที่ผมทำอยู่มั่งดีกว่า ผมรู้จักอินเตอร์เน็ตตอนม. 1 ช้าไปใช่ไหมครับ ถูกแล้วล่ะเพราะผมมันเด็กบ้านนอก ถ้าจำไม่ผิดช่วงนั้นเป็นยุคที่ดอทคอมกำลังบูมรึเปล่า อะไรๆก็ดอทคอมไปหมด กิจกรรมที่ผมรู้จักครั้งแรกคือการรับส่งอีเมลครับ อีเมลแรกของผมอยู่ที่ Chaiyo.com ต่อมาจึงเปลี่ยนมาใช้ Thaimail.com เปลี่ยนไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน หลังจากนั้นในช่วงม.2 ก็เริ่มสนใจการทำเว็บ และเริ่มทำเว็บเองตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ผมรู้สึกมีความสุขเล็กๆอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเห็นเว็บที่ผมเขียนไปปรากฏอยู่บนบราวเซอร์ แต่มันก็แค่เว็บกิ๊กๆก๊อกๆธรรมดา ผมยังเก็บงานแรกที่ผมเขียนไว้อยู่ในคอม มาเปิดดูตอนนี้ตลกเลย เอ๊ะตอนนั้นเราทำไปได้ไงหว่า HTML ล้วนๆนะนั่น แต่สำหรับผมแล้วมันเป็นการเริ่มต้นที่ดีเลยล่ะ ช่วงก่อนมีคนมา(ใช้)ให้เขียนเว็บด้วย HTML+DreamWeaver ไปเกือบไม่เป็นเลย ลืมหมดแล้ว ทำเว็บเรื่อยเปื่อยมาจนถึงประมาณม.5 มั้งถ้าจำไม่ผิด เริ่มรู้จัก CMS จาก Thaicreate.com หลังจากนั้นก็บ้า CMS อยู่พักใหญ่ๆ ลองเกือบทุกอันตั้งแต่ Mambo , [...]
